امروز ۱۳ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۲۲:۴۱

شناسه خبر:

درد بی همدردی ، بایادی از استاد سترگ موسیقی سنتی بختیاری، استاد آ بهمن علاالدین/ابراهیم مکوندی

jonoobfardanews.ir

 این نوشتار را در پاسخ به افرادی می نگارم که معتقدند: پس از شادروان استاد آبهمن علاالدین، موسیقی بختیاری ،دیگر از دست رفته است!!!
و خوانندگان زنده و در قید حیات ، نمی توانند.
پرچم پرافتخار موسیقی سنتی بختیاری را ، برافراشته نگاه دارند.
– البته ما بختیاری ها،در حال حاضر دارای خوانندگان و موسیقی دانان بسیار خوب و قابل قبولی هستیم.
که پرچم پرفروغ آ بهمن علاالدین را برافراشته نگاه داشته اند.که هم دارای صدایی خوب و خوش الحان می باشند.و همچنین از ردیف ها و دستگاه های موسیقی سنتی و فولکلور آگاهی دارند.و بر آن اشراف دارند. هنرمندان سترگی همچون استاد ملک محمد مسعودی،استاد دیدار محمودی ، استاد کورش اسدپور، استادبهروز احمدی، استاد نریمان فاضلی، استادرضا صالحی ، استاد رحیم عدنانی، استاد داراب نجفی ، استاد غلامشاه قنبری ، استاد منصور حسن پور، استاد فرهاد بیژنی ، استاد امیر ممبینی، استاد علی داد لجمیری و استاد سینا سرلک که ایشان نیز با صدای قابل قبول و همچنین شناخت خوبی که از موسیقی مقامی و سنتی داشته و شاگرد اساتید بزرگ موسیفی نیز بوده است.می توانست خیلی بیش از این ها پیشرفت داشته باشد که متاسفانه ناکنون راه درست را انتخاب نکرده است.
و دیگر هنرمندانی که نام مبارکشان در خاطرم نیست.اینان همگی در کار خود، استاد هستند.و اتفاقا دارای صدای پخته، خوش الحان و شفافی می باشند.
لذا آن چه که شادروان استاد آ بهمن علاالدین را از دیگر همتایانش، متمایز می سازد.
علاوه برصدای جادویی و مخملینش، جهد و تلاش بی نظیر این استاد بزرگ، در زنده نگاه داشتن فرهنگ واژگانی است که فقط مختص به این شخصیت شخیص است.
که ایشان ، واژگانی که می رفت به بوته ی فراموشی سپرده شود.
را با ظرافت واستادی ، در ترانه های خویش، می گنجاند.
البته نباید ازاین نکته غافل شد.که اکثر ترانه های زنده یاد آ بهمن، دوباره خوانی ترانه هایی است که در فرهنگ دیرپای قوم بزرگ لر و بختیاری وجود داشته است.که سینه به سینه از گذشتگان واجداد پاک نهاد و پاک نژاد ما، به ارث رسیده است.
که ایشان با تغییرات و الفاظ گوناگون ، به زیبایی هرچه تمام تر، این ترانه های ماندگار را با صدای زیبا ودلنشین خویش، ترنم نموده است.
درپایان متذکر می گردم.که متاسفانه ما بختیاری ها و کلآ ایرانی ها علاقه ی شدیدی به کسانی داریم که دیگر دربین ما، حضور ندارند.و دستشان از دنیا، کوتاه شده است.!!!
یا صریح تر بگویم: *مرده پرستیم*!!!
و هنرمندان زنده را به هیچ می انگاریم!!!
-:در دیداری که دوسال قبل از فوت شادروان آبهمن ، با ایشان داشتیم.
اینجانب به اتفاق یکی از بستگانم که در کرج ، سکونت دارد.به ملاقات استاد رفتیم.
ایشان یک جمله ایی گفت: که هنوز پس از سال ها، درذهن و روحم غوغایی برپا کرده است.
این جمله را در چندین محفل و مجلس خصوصی بختیاری ، تکرار کرده ام.
ولی این اولین بار است که آن را می نگارم .
ایشان با حالی پریشان ، فرمود: وای به حال هنرمند فقیر، …
و بعد از مکثی چندثانیه ایی، ادامه داد: *امروز که محتاج توام،* *جای تو خالیست*فردا که میایی به سراغم ، نفسی نیست*!!!
– آری ای همتباران ارجمندم.
بیاییم قدر هنرمندان در قید حیات ایران زمین را بدانیم.که پس وفات اینان،
*نوشدارو پس از مرگ سهراب* نباشیم.
هنرمندان نامی این سرزمین را آزرده خاطر نکنیم.و در زمان زنده بودنشان به آن ها احترام، اکرام و حرمت بگذاریم.
روزی فرا می رسد.که دیگر، پشیمانی سودی ندارد.
آری; ای عزیزانم. متاسفانه و شوربختانه، زنده یاد آبهمن،
*از بی کسی و بی همدمی ، مرد*…
باتقدیم احترام.
ابراهیم مکوندی (سکوت)
پانزدهم آبان ماه نود و نه، اهواز

لینک کوتاه خبر:

http://jonoobfardanews.ir/?p=24996

همرسانی کنید:

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Enter Captcha Here : *

Reload Image